Verdienstelijk maar niet scherp genoeg

IJ.V.V. Stormvogels 1 – FC VVC 1 uitslag 5 - 3 (2 - 1)

Dit weekend werd gekenmerkt door personele problemen voor de selectie. Irakli noodgedwongen (even) terug naar Georgië en een overvolle ziekenboeg, waar tot overmaat van ramp op het laatste moment ook Niels aan toegevoegd moest worden. Morris op de goal want Thierry had door een griep niet kunnen trainen. Ook de vaste grensrechter moest prioriteiten stellen bij de O-19 en dan zaten bij het tweede trainer Rick en assistent Marco als volwaardige wissels op de bank, waarvan laatst- genoemde ook nog in moest vallen! Bijna nog met resultaat ook, maar uiteindelijk moesten de reserves met 4-2 hun meerdere erkennen in Buitenveldert 2.

STORMVOGELS FCVVC

Terug naar IJmuiden, waar we allerhartelijkst werden ontvangen. Mooi programma boekje en voor Rini een weerzien met oude bekenden (waar niet?). In de voorbespreking gewezen op de sterktes en individuele kwaliteiten van de opponent, wat een heel ander team was om te bespelen dan twee seizoenen geleden. Dat hier ook de focus op de zaterdag is komen te liggen heeft geresulteerd in een meer dan verdienstelijk team, met
een paar positieve uitschieters.....letterlijk en figuurlijk.

VVC startte voorvarend en domineerde de wedstrijd het eerste half uur. De bekroning hiervoor was slechts één goal, op naam van - wie anders - Kevin. Eerst nog uitglijdend, wist hij de bal toch koppend langs de IJmuidense keeper te werken. Jasper zag een pegel op de paal belanden en uit identieke situatie even later scheerde de bal voorlangs. Ook koppend waren Elroy en Yorbin uit de standaard situaties meerdere keren gevaarlijk, maar helaas bleef het dus bij die ene treffer.

Morris had tot de 32e minuut hoegenaamd niets te doen gehad en de eerste echte aanval was gelijk raak. Ryan had zijn handen vol aan de dartele linksbuiten en kom hem moeilijk voor blijven. Even niet opletten verdedigend betekende 1-1 en vijf minuten later zelfs 2-1, toen weer even de scherpte verdedigend ontbrak. De individuele kwaliteiten zorgen dus voor een voorsprong voor de Vogels met de rust, daar waar wij de grotere kansen hadden.

Na de rust een offensiever VVC, tenminste dat was de bedoeling, maar voordat de toeschouwers de warme kantine goed en wel hadden verlaten lag de bal alweer achter Morris en stonden we twee doelpunten achter. De jacht op de aansluiting was geopend. Laszlo en Remco verlieten moegestreden het veld en werden vervangen door Jip en Rigi, teneinde meer aanvallende impulsen te geven. Dat lukte prima, want Kevin bewees zijn neusje voor de goal en scoorde de aansluitingstreffer met nog zo'n twintig minuten te spelen. Inmiddels was de verlichting ontstoken, want met het grauwe weer was de duisternis al vroeg aan het intreden deze zaterdag.

Zoals zo vaak dit seizoen konden we niet lang van die weelde genieten, want met een werkelijk schitterende volley werd Morris kansloos gepasseerd en was het verschil weer twee doelpunten. Donny zorgde vlak voor tijd nog voor wat spanning: Zijn schot werd van richting veranderd en belandde achter de verbouwereerde doelman. Jip kreeg nog een dot en ook Kevin kopte op de lat uit een prachtige voorzet van Jasper, maar het slotakkoord was voor de thuisploeg. Met weer een prachtige schuiver in de hoek vanaf de rand zestien, werd de eindstand op 5-3 bepaald.

Voor de neutrale en IJmuidense toeschouwers een heerlijke pot, die voor de Vennepers in mineur eindigde. Toch moeten we hier de positieve dingen uithalen, want we kunnen goed meekomen als we de scherpte maar de volle 90 minuten kunnen vasthouden. Dat biedt perspectief voor volgende week tegen het ons bekende VEW!

Sportieve groet.
AJ

Foto's Jan Klootwijk