VVC JO10-2: Soms moet er iets gebeuren voordat er iets gebeurt

11 november 2017: EDO hfc JO10-1 - VVC JO10-2: 12 -1 (6 - 1)

Na de zware wedstrijden van afgelopen weken staat vandaag de wedstrijd tegen EDO uit Haarlem, de nummer 7 uit de competitie op het programma. ’s Morgens in de auto zit ik rustig met mijn toppertje te babbelen over wat er komen gaat.

Het plezier spat ervan af, hij heeft zin om te voetballen. Heerlijk met zijn team aantreden tegen 7 andere voetballiefhebbertjes. Het weer is redelijk, de regen ligt op de loer en als we het parkeerterrein naast de hoofdtribune bij EDO op draaien begint het te regenen. We zien al een aantal spelers en gelegenheidscoach Armand wandelt rustig naar de kantine. Wanneer we langs de hoofdtribune lopen is te zien dat hier historie ligt, de blik op een paar foto’s in de kantine en later ook in de gang bij de kleedkamers bevestigt dit. Erik (vander Björn) gaat de uitdaging aan, er hangt een grote zwart wit foto in de kantine van EDO waarop een speler van EDO te zien is en twee spelers met een wit shirt met zwarte baan in het midden. Het is even goed kijken, maar de conclusie is dat dit het Ajax uit de goede oude tijd is die aantreedt tegen EDO. We zien als hoofdpersoon een jonge Cruijff en op de achtergrond Pietje Keizer. Prachtig toch dat hier in de regio zo een mooie voetbalhistorie ligt.

Dan worden de spelers gemaand naar de kleedkamer te gaan voor de voorbereidingen. Buiten gekomen merken we dat het is opgehouden te regenen. Ik loop mee richting de kleedkamers, die onder de hoofdtribune liggen. Wanneer ik in de gang sta hoor ik Armand het team toespreken, hoewel ik niet alles hoor, is wel duidelijk dat Armand de focus legt op het teamgevoel. Fouten maken doe je samen en niemand is feilbaar. Belangrijkste is dus dat er positief gecoacht blijft worden in het veld en dat de spelers niet op elkaar gaan ‘zeuren’. Toch lastig wanneer je de afgelopen weken steeds verliespunten hebt gepakt, daar waar de spelers in de JO9-1 en de JO9-2 van vorig jaar vooral gewend waren om te winnen.

De wedstrijd begint voor EDO goed en VVC wordt snel onder druk gezet door deze voetballertjes uit Haarlem. Binnen 10 minuten staat VVC met 2-0 achter, dan alsof het nog niet genoeg is komt EDO zelfs op 3-0 via een onfortuinlijk eigen doelpunt van Daan, die – eerlijk is eerlijk – wel prachtig inkopt.

Vandaag is het team wederom niet helemaal compleet, Duco heeft andere verplichtingen en ook Jayesh is er vandaag niet bij. De overgebleven 8 spelers proberen na deze snelle achterstand zichzelf toch te herpakken. De mentale veerkracht wordt duidelijk en VVC begint beter te voetballen. We zien dat de aansluiting tussen de linies steeds beter gaat, hoewel de eindpass vaak net door een been van een EDO voetballer wordt onderschept.

In de 17e minuut is het dan zover en de 3-1 wordt opgetekend door Rayane, die prachtig vrijgezet wordt via een voorzet van Michiel. Daarna krijgt VVC toch een beetje het overwicht en via een paar goede aanvallen worden de spitsen weggestuurd, maar de keeper van EDO is vandaag scherp. Wat een talent is dat, door steeds op tijd met volledig commitment uit te komen lukt het VVC niet om te scoren. Een van de mooiste momenten is wanneer er een aanval wordt opgezet tussen Milan en Michiel, via prachtig tikkie-takkie voetbal, snijden deze twee talenten heerlijk door de linies van EDO heen. Zonde dat dit uiteindelijk niet tot een doelpunt leidt. Wanneer we de rust in gaan staat het 6-1 voor EDO, hoe jammer is dat als het net zo goed 5-4 had kunnen staan. Het scoren lukt gewoon nog even niet en dan heeft VVC ook nog de pech dat de scheids een penalty geeft bij een vermeende (aangeschoten?) hands bal.

De tweede helft pakt EDO de draad op waar zij gebleven is en de eindstand wordt bepaald op 12-1. Was het dan alleen maar kommer en kwel langs de lijn. Nee, zeker niet. Als je hebt gekeken, dan heb je het gezien…

Gelegenheidskeeper Mike heeft een prachtige partij staan keepen, hij heeft een aantal goede reddingen laten zien. Ook de penalty in de eerste helft wist Mike in eerste instantie goed te keren. De rust die dit mannetje in het doel en aan de bal uitstraalt heeft soms wel iets weg van Onana.

Daan heeft een goede partij gespeeld, als centrale verdediger heeft hij prima staan voetballen. Hij heeft het de mannen (en vrouw) van EDO echt lastig gemaakt. Zo lastig zelfs dat hij in de eerste helft even gewisseld moet worden omdat hij bij een blok hard geraakt werd op zijn enkel. Ook in de opbouw heeft Daan een prima rol gespeeld, samen met Björn.

Deze kleine fanatieke voetballer mocht vandaag zijn meest favoriete positie bekleden, centrale middenvelder. Met veel gevoel voor spel verdelen en goed overzicht heeft dit talent een goede wedstrijd gespeeld, zowel in de opbouw als in de verdediging, maar het fysieke overwicht van de EDO spelers is gewoon te groot. Toch zien we een niet-aflatende inzet bij Björn.

Gigi begon vandaag wat onwennig in de voorhoede, maar toen zij als linkerverdediger haar mannetje moest staan, zien we dat zij haar snelheid op precies de juiste wijze weet in te zetten. Deze snelle dame draaft alle spelers met gemak voorbij en door steeds slim positie te kiezen maakt ze het de aanvallers van EDO moeilijk.

Het enige doelpunt van VVC is ingeleid door Michiel die met zijn fabuleuze traptechniek de verdediging van EDO onder druk weet te zetten. Ook in de verdediging zien we de verbeten wil om de bal te veroveren steeds terug. Dit zorgt ervoor dat veel van de duels door Michiel worden gewonnen.

Bij Milan vind ik het steeds prachtig om te zien hoe behendig dit aanvallertje met de bal is. In duels met zijn directe tegenstanders laat hij steeds weer zien dat hij, met op het oog simpele bewegingen, zijn tegenstanders steeds het bos in stuurt, waardoor hij ruimte op het veld creëert.

De venijnigheid van Jari zit hem in zijn linkerbeen, dit maakt hem uniek op het veld. Dit samen met zijn niet aflatende wil om te winnen maken hem een belangrijke asset in het veld. Hij coacht zijn medespelers voortdurend.

Rayane heeft vandaag weer zijn kwaliteit om droog af te maken als hij precies op de juiste plek staat weer laten zien. Het enige doelpunt is van zijn voet en de tweede helft had hij de tweede voor VVC voor zijn rekening kunnen nemen als de bal iets te ver achter hem uitkwam, waardoor hij net zijn voet er net niet goed tegenaan kreeg.

Op basis van bovenstaande analyse blijkt dus wel dat de individuele klasse van alle spelers van hoog niveau is. De weg naar succes moet nu gevonden worden in het krijgen van vertrouwen in het kunnen van het team. Dit is een kwestie van tijd en een paar overwinningen. Maar goed, in de hoofdklasse klinkt dit gemakkelijker dan het is.

Na de wedstrijd neemt Armand de spelers nog even bij elkaar en geeft hen een peptalk. De analyse van de gelegenheidscoach is dat het team – ondanks het verlies – goed voetbal heeft laten zien, zeker de eerste helft. De tip voor de komende week is, maandag en woensdag hard trainen en dan zou volgende week wel eens het keerpunt kunnen worden.
“Soms moet er iets gebeuren voordat er iets gebeurt.”

Tot volgende week…
rn