VVC O10-3: De wil om te winnen….

DSOV O10-2 - FC VVC O10-3 uitslag 3-6 (2-2)

“Wat spelen we slecht zeg…” riep Thomas nadat de goed fluitende scheidsrechter de eerste helft afblies. “ja, echt slecht” vulde Adam hem aan. De rest van het talentvolle team kon alleen maar instemmen met de conclusie van deze twee spelers. En hoe dat kwam? Ja, dat is dan wat lastiger te omschrijven. Maar uiteindelijk kwam het allemaal goed met het team.

De wedstrijd tegen DSOV speelde zich af onder een heerlijke najaarszonnetje. Dat vonden de spelers van VVC kennelijk ook, want vanaf het begin leek de zon onze spelers in slaap te sussen. Het was vaak net niet. Wel acties maken, maar net even iets te makkelijk de acties ingaan. Wel een speler vrij zien staan, maar net even te zacht inspelen. Wel de tegenstander zien staan, maar iets te laat reageren.

DSOV kon daar echter in het begin nog niet van profiteren. Integendeel. Een scherp moment van vier spelers van VVC zorgde voor een voorsprong. Het was Quinn die de bal goed afpakte van zijn tegenstander. Hij speelde de bal direct terug in de handen van Quinten.
Onze keeper bedacht zich geen moment en binnen drie seconden trapte hij de bal hard en hoog naar voren over de achterste linie van de tegenstander. De razendsnelle Binc nam de bal vanaf rechts goed mee. Hij leek iets te veel naar de zijkant van het doel te lopen. Toch kon hij nog net langs de keeper schieten. De slim meegelopen Adam, stond nog helemaal vrij bij de tweede paal en hoefde de bal alleen nog maar een klein tikje te geven. 0-1.

De voorsprong leek het team echter nog meer te verlammen. In plaats van de bal willen hebben, lieten de jonge talenten DSOV rustig voetballen. Kansen voor de tegenstander konden niet uitblijven. Het waren echter Quinn en Quinten die de nul vooralsnog hielden. Nadat Quinten was uitgespeeld was het Quinn die tot twee keer aan toe de bal op miraculeuze wijze voor de lijn kon tegenhouden. En vlak daarna behield Quinten de voorsprong door een hard afstandsschot, die in zijn rechterhoek zou verdwijnen, nog net met zijn vingertoppen naast het doel te tikken.

DSOV had het overwicht, maar VVC was uiteindelijk toch gevaarlijker. Binc kreeg de bal vanuit een ingooi vanaf de middenlijn aan de rechterkant van het veld. Hij zette weer even de turbo aan, en dribbelde naar de achterlijn. Zijn voorzet was perfect en daar stond wederom Adam op de juiste plek. Adam twijfelde geen moment en schoot de bal langs de keeper in het doel. 0-2.

De individuele kwaliteiten gaven op dat moment de doorslag. Maar ondanks het surplus aan kwaliteit bij VVC, liet het team DSOV geheel terugkomen. Onoplettendheid gecombineerd met pech zorgde dat de spits van DSOV voor een leeg doel kon scoren en vlak daarna maakte DSOV 2-2 door een prachtig afstandsschot die iets onder de kruising belandde.

En ook al ging het niet van een leien dakje bij de O10-3. De toeschouwers konden nog steeds genieten van enkele hoogstandjes. Want voetballen en publiek vermaken, ja dat kunnen deze voetballertjes wel. Zo nu en dan een hakje. Twee of drie bewegingen op de vierkante meter, het blijft genieten om dat soort acties te zien. De ploeg had vlak voor rust nog wederom op voorsprong kunnen komen maar de prachtige volley van Binc (met zijn linkervoet!) van een meter of twintig belandde helaas vol op de paal.

Tijdens het inschenken van de limonade hadden coaches en spelers het over de eerste helft. En zoals eerder al gezegd, de spelers vonden zelf dat het team slecht speelde. Wat inhield dat het team veel beter kan voetballen. De coaches hebben het nooit over de stand en over de tegenstander, maar coach Mischa gooide het toch maar in de groep. “weten jullie dat DSOV nog geen enkele wedstrijd heeft gewonnen?” De spelers keken hem vol ongeloof aan. Coach Martijn vulde aan met de opmerking: “Als je goed wil spelen, dan moet je eerst de bal wíllen afpakken, en als je dat niet wil, dan kan je ook niet goed spelen.”

Als coach stip je wat aan, en zeg je iets over de wedstrijd. Maar als je denkt dat het daadwerkelijk invloed op het spel van de jongens zal hebben, dan overschat je jezelf schromelijk.
De tweede helft begon, en het team begon zoals het eigenlijk grotendeels de eerste helft speelde. Passief en slordig. Kortom, we hadden in de rust het net zo goed over Enzo Knol of wie FIFA 18 inmiddels al in zijn bezit heeft of iets dergelijks kunnen hebben.

Het was dan ook wachten op het derde doelpunt van DSOV. En die kwam er ook. Met een prachtige boogbal werd Quinten verschalkt. De spelers van DSOV doken met zijn allen op elkaar. Prachtig om te zien. VVC stond met 3-2 achter. Maar er was nog tijd genoeg. Nog zeker 20 minuten had de ploeg nog om het recht te zetten. Het leek er even niet op, want ook de pech ging nu spelen, toen Thomas zich heel goed vrijspeelde maar de bal net naast schoot.

En op het moment dat je denkt, dat het nu heel zwaar zou gaan worden, kwam ineens de ommekeer. Het was Bas die op het juiste moment goed ingreep en de bal hard inspeelde in de voeten van Adam.
Met de bal aan zijn voet draaide Adam om en met de bal aan zijn voet liep hij recht naar de twee verdedigers van DSOV toe. Met zijn karakteristieke korte looppas en dribbel wurmde hij zich tussen de twee verdedigers. Hij leek even de bal te verliezen, maar zijn doorzettingsvermogen zorgde ervoor dat hij toch alleen op de keeper afkwam. Hij keek even naar de keeper en plaatste de bal hard langs de keeper het doel in. 3-3. “Dat is doorzetten”, schreeuwde coach Mischa van blijdschap. Het doorzettingsvermogen van Adam was het signaal voor het hele team. En dat was te merken.

Nog geen twee minuten later was het Siem die de bal kreeg van Thomas. Siem nam de bal aan. Hij speelde zijn mannetje uit door de bal met zijn linkervoet naar achter te halen en de bal met zijn rechter mee te nemen. Hij legde nog één keer aan met zijn rechter om daarna snoeihard de bal tegen de touwen te schieten. 3-4.

Na de hernieuwde voorsprong veranderde de instelling van het team dusdanig dat DSOV er niet meer aan te pas kwam. Imran schakelde zijn man uit, door voor de man te komen en de bal af te pakken. Daarna gaf hij met zijn linker een heerlijke dieptepass naar voren, waar helaas verder geen doelpunt uit kwam. Joey ging weer met bravoure spelen, zoals alleen hij dat kan. Zolang mogelijk doorgaan totdat hij de bal veroverd had en dan zo snel mogelijk met de bal naar voren gaan.
Bas, die heer en meester werd op de as van het veld door op het juiste moment in te schuiven Thomas die tussen de linies door weer met lepe balletjes ging strooien.
Quinten, die goed keepte, fungeerde nu ook als laatste man door bij balverlies de bal met zijn voeten te onderscheppen en de bal weer snel het spel in kon brengen.

Het was tenslotte Binc die het team wat meer lucht gaf. Hij ontving de bal, hij dribbelde vanaf het middenveld richting doel. Hij had al wat kansen gemist en dat vrat zichtbaar aan hem.
Hij schoot alle frustraties van zich af door de bal zo hard op doel te schieten dat hij de bal dwars door de handen van de keeper schoot. 3-5.
Het slotakkoord was voor “de man van de wedstrijd” aan VVC zijde. Binc kwam vanuit middenveld op en hij speelde de bal schuin vooruit richting de rechterkant voor de opkomende Quinn.
Quinn nam de bal in de loop aan, hield met de bal aan zijn voet even in om zijn tegenstander daarna met een actie voorbij te lopen. Na zijn actie kwam hij schuin voor het doel alleen op de keeper af. Hij schoot de bal beheerst in de linkerhoek. 3-6. Vreugde in het team. Maar ook vreugde langs de kant.

Uiteindelijk kwam toch de wil om de bal af te pakken, en de wil om te winnen naar boven bij deze nog o zo jonge spelers. En als de wil er is, dan geeft de voetbalkwaliteit de definitieve doorslag.

MR