BETER VERLIEZEN ALS KERELS, DAN WINNEN ALS POESSIES

Zandvoort 1 - FC VVC 1  uitslag 4 - 3 (2-1)

Vandaag voor het eerst in drie weken weer een potje en wat voor één. Tegen de gedoodverfde kampioen had Rick al een strijdplan geëtaleerd voor de training afgelopen maandag en daarmee op gelijk maar duidelijk gemaakt, hoe hij graag ziet dat we gaan spelen, ook de volgende jaargang!

Tegenvaller was wel dat Elroy nog steeds niet helemaal terug is van blessure en dat Kevin weer last heeft van een oude kwetsuur. Zodoende verscheen Kay in de basis, Jasper verhuisde naar de spits en Ruben zou vanaf 10 opereren. Ryan en Yorbin namen het verdedigende centrum voor hun rekening, met Laszlo en Bohdi op de backs. Verrassende opstelling dus, maar het stond als een huis. Natuurlijk is Zandvoort kwalitatief beter en geroutineerder, maar met een gezonde dosis flair, inzet en teamspirit werd door VVC van eigen kracht uitgegaan en dat verliep boven verwachting. Brutaal werd hoog druk gezet op de verdediging van Zandvoort , om de opbouw te ontregelen. De eerste kans was wel voor Zandvoort, maar uit een corner van Kay raakte Yorbin de bal goed genoeg om de keeper te verrassen, maar helaas bracht een Zandvoorter op de doellijn redding.

In de omschakeling werd in de 13e minuut Jasper gezocht die op avontuur ging en de bal panklaar legde voor de instormende Laszlo, die de 0-1 binnenschoot. In de 25e moest Bohdi aan de noodrem trekken en incasseerde hiervoor geel, maar uit de vrije trap kon onze opponent geen gevaar stichten, al waren daar wel twee misperen voor nodig. Even later ging de bal heel gemakkelijk op e stip na een sliding van Yorbin en ondanks het voetje van Thierry, verdween de bal achter hem en stond het gelijk.

Toch waren de volgende kansen weer voor VVC en met iets meer geluk had Kay, dan wel Jasper weer en voorsprong op de schoen, maar viel het doek aan de andere kant, toen na niet resoluut verdedigen Zandvoort een niet te missen kans kreeg en met een 2-1 voorsprong de rust inging. Even daarvoor had Laszlo aangeslagen plaats moeten maken voor Youri.

Na de rust bleef ook Bohdi in de kleedkamer achter en maakte en Rigi zijn opwachting. Zandvoort wilde doordrukken en leek daar na een kwartier ook in te slagen toen de spits ondanks vermeend buitenspel door ging en met een werkelijk prachtig lobje Thierry kansloos liet. Klasse goal, moet gezegd worden en slechts een applaus kon hier op zijn plaats zijn.

Toch zocht VVC weer de aanval en gelijk van de aftrap werd Jasper op links weggestuurd en met een prima voorzet stelde hij Donny in staat om de aansluitingstreffer tegen de touwen te jagen. Ruben was conform afspraak weer naar de verdediging gehaald, maar kon 20 minuten voor tijd niet verder en werd vervangen door A-junior Julian, die daarmee ook zijn debuut in het eerste kon maken en dat meer dan verdienstelijk deed tegen deze klasbakken.
In de 70e minuut kregen we halverwege de vijandelijke helft een vrije trap mee en met een werkelijk schitterende krul werd deze voor het doel geslingerd, waar Youri even schitterend zijn hoofd tegenaan joeg en vallend de bal achter de kansloze Zandvoort goalie knikte, wat een beauty!

Dat werd dus nog even billenknijpen, want Zandvoort kon geen genoegen nemen met een gelijkspel, zeker gezien het feit dat hun directe concurrent in Hoofddorp op achterstand stond. En het moet gezegd, spannend werd het zeker, maar we hielden met kunst en vliegwerk stand tot de 90e minuut, toen leidsman Ambachtsheer besloot de gedoodverfde kampioenen een handje te helpen en bij een corner en wat schreeuwen en vallen, besloot de bal op de stip te leggen en zo Zandvoort in het zadel te helpen. Een schande voor het vak van arbiter, maar goed, het zal het geluk van de kampioen wel zijn. Maar wat een aanfluiting zo'n scheidrechter en de rest aan verbale uitlatingen en dergelijke zal ik u besparen, fraai was het niet. En natuurlijk slaat de aanhef van dit epistel niet op de Zandvoorters zelf, zij verdienen het gewoon om kampioen te worden, maar op deze manier geeft het een beetje nare bijsmaak.

Gedesillusioneerd verlieten we dus de Zandvoorter arena, maar putten moed uit het vertoonde spel, de inzet en flair waarmee we hebben gestreden voor wat we waard waren.

We kunnen met recht trots zijn op de mannen en ondanks de teleurstelling van de nederlaag bleek de stemming prima. Volgende week thuis tegen VSV en met dit spel en instelling gaan we nog mooie wedstrijden beleven aan de Montreallaan!

Tot volgende week en sportieve groet.
AJ