DE JEUGD HEEFT DE TOEKOMST

VVA/de Spartaan 1 - FC VVC 1 uitslag 2 - 5 (0 - 2)

Dan wordt voetbal toch weer een leuk spelletje.  Na een eclatante overwinning tegen IJmuiden, was de taak aan Rick om het gevoel vast te houden en niet gelijk met het hoofd in de wolken te belanden. Tenslotte zijn we er nog lang niet en willen we de competitie eens een keer niet verlengen, deze jaargang.

In de bespreking werd met name gehamerd op de noodzaak om te blijven winnen om het lot in eigen hand te houden. Gezien de nog te spelen wedstrijden zeker geen sinecure, maar wel haalbaar!

Het wegvallen van Bohdi en Jasper - beiden geblesseerd - samen met de nog steeds geblesseerde Ruben, noopten tot een omzetting in de as. Ryan kon weer spelen en kon dus naadloos de plek van Bohdi als voorstopper innemen. Rick wees in de bespreking nog eens nadrukkelijk op de kwaliteiten van met name Donny en Kay. De eerste in verband met de schotkracht die te weinig werd aangesproken en de laatste op het feit dat ie maar eens net zo brutaal moest gaan spelen als in het tweede, waar de doelpunten letterlijk vanuit alle standen werden gemaakt en in het eerste wilde dat maar niet lukken....Hoe profetisch!

Na een warming up in de kleine ruimte werd er om 15:00 uur aan de klus warme klus begonnen. We waren beducht voor de aanvalskracht van de Amsterdammers, maar kregen zelf na 5 minuten een vrije trap te nemen op zo'n 20 meter van de goal. Conform afspraak, posteerden Donny en Kay zich achter de bal, waarbij uiteindelijk Kay de poging waagde. Tot onze vreugde bleek de bal de VVA doelman voor onoverkomelijke problemen te stellen en stonden we als in een droomscenario al snel op voorsprong. Toen Donny even later een afgeslagen corner vol, maar dan ook vol raakte en de bal de kruising injoeg zaten we op rozen: 0-2.

Toch bleef onze opponent gevaarlijk en we kwamen goed weg toen de spits via de lat de bal over zag gaan. Vlak voor rust konden we het pleit beslechten, maar de - door de goed leidende scheidsrechter - wegens hands toegekende strafschop, was dit keer aan Kevin niet besteed en de keeper redde zijn team voor een schier kansloze 0-3 ruststand.

In de rust werd Laszlo vervangen door Niels en ging VVC weer fanatiek uit de startblokken. Een prima opgezette aanval  eindigde bij Kay, die zich prima vrij speelde maar zijn  inzet gekeerd zag worden door de goalie. Maar dan is daar altijd weer Kevin, met een neusje voor de goede plek en zijn 0-3 was een feit. VVA bleef fanatiek op de aansluiting jagen en het is dat de spits het vizier vandaag niet scherp had staan, anders hadden we heel snel een tegentreffer moeten incasseren toen hij alles en iedereen uitspeelde, maar gelukkig voor ons, naast schoot.

Daan had zijn handen vol deze middag en hoewel moeilijk in de beginfase, hield hij zich prima staande. Tot een onbesuisde actie van een tegenstander een einde aan zijn wedstrijd maakte, want geblesseerd en vervangen door Iwan, mocht ook zijn tegenstander gaan douchen, maar dan zonder vervanger. Halverwege de tweede helft kwam de tegentreffer dan toch, want ondanks ondertal trok VVA ten aanval en een schot dat volgens Thierry de doellijn niet had gepasseerd, werd door de leidsman anders beoordeeld. Enigszins aangeslagen werd Kevin vervangen door Jamil, om nog meer de profiteren van de ontstane ruimtes in de hoeken.  Dat pakte gelijk goed uit, want bij het eerste contact liet hij zijn directe tegenstander de bekende hielen zien en stelde Kay in staat om de 1-4 binnen te ploffen.

De mooiste van vanmiddag was de laatste van VVC, waarbij weer Donny en Kay zich achter een vrije trap op ruim 20 meter van de goal plaatsten. Donny de verwarring en Kay de perfecte vrije trap (met filmpje, dank aan Tim en Jill). Loepzuiver krulde de bal bij de kruising binnen, onbereikbaar voor de verbouwereerde VVC doelman. Dat VVA nog een penalty kreeg en deze wel verzilverde, bracht de eindstand op 2-5, was louter voor de statistieken.

VVC lijkt zich op tijd te herpakken voor het cruciale slotakkoord van deze competitie en zal volgende week in de inhaalwedstrijd tegen Robin Hood, een enorme stap kunnen zetten naar een veiliger haven.
Het is in ieder geval prettig te constateren dat juist de aanpak van de laatste weken lijkt te gaan werken en de jonge honden ook opstaan en zich nadrukkelijker doen gelden.

Tot volgende week en sportieve groet.
 AJ