FC VVC Zaterdag 1 - Seizoen 2022-2023

ZEVENKLAPPER

FC VVC 1 - SVIJ 1  uitslag: 7 - 2  (4 - 1)

Een vrij onbekende tegenstander uit het IJmuidense. Of we moeten afdwalen naar vervlogen tijden – 1980 om precies te zijn – toen de helft van onze fusieclub -  SMS - kampioen werd van de HVB en promoveerde naar de 4e klas KNVB.

Als onderdeel van dat roemruchte team zijn naast ondergetekende, ook oom Barend van Groenigen (voor Joes) en Wim Wesmaas nog regelmatig aan de Montreallaan te vinden en is onze elftal leider van toen – Ad Kant – nog regelmatig als supporter langs de lijn te vinden.

Genoeg historie, terug naar de dag van vandaag. Want ook al hadden we SVIJ voor de MidWest al een keer getroffen in de voorbereiding (en met 2-0 verslagen), wisten we niet of dit hetzelfde team zou zijn. Ook wij speelden namelijk in een andere samenstelling als toen. Al dan niet noodgedwongen, want Stef en de gebroeders Rietbroek ontbraken, terwijl Daan en Daniël er vandaag wel weer bij waren. Tom was ook nog niet wedstrijdfit en dit noopte tot een aanpassing met Nima op rechtsback, Louis en Daan centraal achterin en Donny vertrouwd op links.

Brian startte met Dylan en Kevin op het middenveld, terwijl Emile met Joes en Marwan de aanvalslinie vormden.

Een prachtig najaarszonnetje en een windje van doel tot doel, zorgden voor een ideale entourage en nadat eerst de irrigatiedeksels weggewerkt moesten worden onder een laagje zand, kon de aftrap verricht worden.

VVC begon scherp en na goed doorgaan van Marwan werd er door scheidsrechter Theunissen al na 6 minuten naar de stip gewezen wegens hands. Een geweldige opsteker, die Dylan zich liet welgevallen en de SVIJ goalie kansloos liet. Joes kreeg gelijk hierna de kans de score te verdubbelen na een slimme steekbal van Emile, maar stuitte op de keeper.

Binnen twee minuten werd de score wel naar 3-0 getild op vrijwel identieke wijze. Joes werd goed weggestuurd op rechts en diens voorzetten waren op maat. Eerst voor Kevin die goed voor zijn man kwam en even later herhaalde Emile dit kunstje en stonden we binnen het kwartier met 3-0 voor. Ongekende luxe….

Toen was daar het eerste kansje voor de bezoekers, maar het schotje hobbelde naast de goal van Neal. Jeugdige overmoed, of slordigheid werden ons deel en knullig balverlies leidde de 3-1 in. De score van Daan, na een afgeketste vrije trap van Donny zorgde evenwel voor een 4-1 ruststand.

De boodschap in de rust was duidelijk: Prima voetbal met dito goals, maar de concentratie moest blijven en slordigheden zoals bij de tegentreffer, moesten vermeden worden. Kortom, jacht op de genadeslag middels de 5-1 was het devies.

Hoe anders liep het, toen we toch weer tegen onszelf aan het voetballen waren en SVIJ vrij gemakkelijk de 4-2 achter Neal kon werken. Nieuw bloed moest ervoor zorgen dat de zaken weer opgepakt zouden worden. Moegestreden verlieten Brian en Marwan het veld voor Robin en Marco. Daardoor kwam Donny linksbuiten te spelen en op aangeven van Nima en fluwelen controle schoot Donny beheerst de 5-2 binnen. De centrale verdediger van SVIJ liep kort hierop tegen zijn tweede gele en dus rode kaart aan, waarna het pleit helemaal beslecht was. Een prachtige aanval over veel schijven stelde opnieuw Donny in staat zijn tweede van de middag te scoren.

Yassine kwam nog voor Joes en met een schitterende hakbal zorgde hij misschien wel voor de mooiste assist van deze middag op Marco, die ook zijn doelpuntje meepikte. Minpuntje was wel dat diezelfde Yassine bij een sliding ongelukkig terecht kwam en gelijk weer moest uitvallen..

O ja… van Frank moest ik een bepaalde (verkeerde keuze) van een voorzet nog vermelden. De bal werd namelijk vanaf de linkerflank een keer half hoog en strak voorgebracht, daar waar het in mijn optiek een “kromme banaan over de grond” moest zijn. Een wat plastische woordkeus, ook nog eens een pleonasme (want een banaan is altijd krom), maar wel voor iedereen duidelijk. Dus daar gaan Jerry en Frank met de mannen op trainen….

Al met al dus een prachtige overwinning die naar meer smaakt. En als we dan positief kritisch willen afsluiten, moeten die slordigheden en verslapping van de concentratie eruit. Maar verder niets dan lof over deze teamprestatie, tijd geleden dat er zo’n uitslag na een competitiewedstrijd op het bord heeft gestaan. Wat dat betreft had Hans het scorebord wel even langer aan mogen laten……

En “last but not least” een pluim voor onze scheidsrechter deze middag, een verademing in het aanvoelen van een wedstrijd en er kort op zat. Fotograaf Jan was er wel, maar zonder camera, want de redactie huist deze week in Spanje, begreep ik.

Zaterdag wederom naar Hoofddorp, nu tegen Overbos, hopelijk weer een heerlijke derby!

Tot volgende week

Sportieve groet

AJ

SV Overbos - FC VVC: Loon op Zand