O9-2 Van Pietertje tot een lekkere dribbelaar en de laatste training

Het was 2 jaar geleden, de wedstrijd in de Champions League tussen Manchester City en Real Madrid stond op het programma. Het was de strijd tussen de Europese giganten op het complex van FC VVC in Nieuw Vennep.

FC VVC JO9-2 & Vaders

Om half 8 op zaterdagochtend maakte ik Daley, mijn kleine mannetje, wakker. Het was huilen geblazen. Hij wilde niet voetballen. Hij was op voetballen gegaan, omdat een vriendje er op ging. Maar leuk vond hij het absoluut niet. Tijdens de wedstrijden stond hij het liefst achterin. Verveeld keek hij om zich heen en verschrikt als er een bal naar hem rolde. Het liefst wilde hij dan weghollen. Nee, niet met bal. Maar zonder bal wat moest hij met dat ding. Daley leek toen op Pietertje uit de pindakaas reclame. Was dat erg. Nee, absoluut niet. Dit seizoen moest hij wel afmaken, maar daarna mocht hij zelf kiezen op welke sport hij ging. Doe vooral wat je leuk vindt.

Dat seizoen kabbelde door voor mijn klein mannetje, tot het Bob Strijbostoernooi. Het toernooi was klaar. We gingen met de fiets naar huis. De fiets werd thuis in de schuur gezet. Mijn kleine mannetje pakte een bal en riep naar ons, “ik ga naar het voetbalveld”. We keken elkaar aan en moesten lachen. “Die is zo weer terug”, zeiden we tegen elkaar. Geen grap, maar vanaf dat moment is alles voor hem in het teken van voetbal komen te staan. Niet normaal. Als hij ’s ochtends wakker wordt, staat hij al schijnbewegingen te maken in de huiskamer. Als ik hem naar school breng, bindt hij zijn bal vast achter op zijn fiets. En bij school aangekomen, moeten we even voetbalen. Na school pakt hij zijn bal, drinkt een glas limonade en gaat naar het voetbalveld. Zijn eten ’s avonds schrokt hij naar binnen en vliegt daarna weer na het voetbalveld. Zo gaat het dag in dag uit.

FC VVC JO9-2

Nee, het is niet de nieuwe Messi, Ronaldo of Neymar. Al ziet hij dat zelf wel degelijk zitten. Maar wat heeft hij een plezier in het voetbal. Wat heeft hij een plezier op het voetbalveldje bij ons achter, wat heeft hij een plezier op de training en wat heeft hij een plezier tijdens de voetbalwedstrijden en vooral als hij scoort. En omdat hij er zo een plezier in heeft, is hij zoveel beter geworden dan Pietertje. Ik zeg heel vaak voor de wedstrijd “dribbelen, acties maken, schieten”. Nou dat is aan hem wel besteedt. Als trainer, maar zeer zeker ook als vader geniet ik enorm van mijn kleine mannetje.

Gisteren genoot ik niet alleen van mijn kleine mannetje, maar genoot ik van het hele team van de O9-2. Met het hele team bedoel ik de spelers, zussen, zusjes, broers, broertjes, vaders, moeders, opa’s en oma’s. We hadden de afsluiting van het trainingsseizoen. We eindigde het laatste half uur met een partij tussen de vaders en de kids. Het was een spannende, spectaculaire wedstrijd. Die jammer genoeg met 10-9 werd gewonnen door de kids. Wat waren ze blij, wat hadden ze een lol, wat waren ze trots. Heerlijk om te zien. Na de training stonden er in de kantine lange gedekte tafels klaar. Er was inmiddels 30 patat gehaald en met ze allen genoten we er geweldig van.

Deze afsluiting zei alles over het seizoen van de O9-2. Heel veel plezier. Heel veel gezelligheid. Respect tussen de kids. Respect tussen de ouders. Maar ook werd er serieus en hard getraind. Met maar één doel, “mijn kleine mannetjes en kleine dametje beter maken”. Alles stond in het teken van ze beter maken. Heel veel herhalen, met de slogan die bij iedereen bekend is “dribbelen, acties maken, schieten, dribbelen, acties maken, schieten, dribbelen, acties maken, schieten, dribbelen, acties maken, schieten”.

FC VVC JO9-2